Estafetteblog nr 9: Held zijn is een keuze?

Ik ben geen held. Als er een enge film op tv is, dan draai ik me snel om. Zie ik bloed, dan voel ik dat in mijn maag. En vroeger als kind wilde ik geen brandweerman of chirurg worden, maar burgemeester of vuilnisman. Nee, voor held zijn moet je niet bij mij zijn.

Stelt u echter deze situatie eens voor. U rijdt op de snelweg, samen met een familielid in de auto. Je klets wat samen en plotseling, uit het niets, drukt een vrachtwagen je tegen de vangrail. En dan gaat het snel. De auto begint te branden, de medepassagier kan zich met vereende krachten van omstanders snel redden. Zelf lukt dat pas nadat je vlam hebt gevat. Je eindigt zwaargewond in het brandwondencentrum in Groningen. Slachtoffer zijn overkomt je!

Nu vanuit een ander perspectief. Je rijdt op de snelweg, samen met een collega in de auto. Ineens zie je voor je een auto tegen de vangrail gedrukt worden. De auto’s voor je rijden alsof er niets gebeurt is hard door. Jullie stoppen wel en rennen naar de wagen toe die vlam vat. Het ineengedrukte portier gaat niet open en samen met andere omstanders weet je het met de blote handen open te breken en de bijrijder kan er dan snel uit. Bij de chauffeur lukt dit niet, omdat de gordel vastzit. Je loopt naar je eigen auto en haalt een mes op. En terwijl je terugkeert denk je: wil ik het wel zien als we het niet redden? Je rent echter door en je haalt samen met anderen de zwaargewonde persoon uit de auto.

Held zijn, dat was een keuze!

Bovenstaande situatie gebeurde echt in mijn gemeente Losser en ik sprak toen ook deze zin uit: slachtoffer overkomt je, held zijn is een keuze.

Enkele weken later weet ik beter. Ook slachtoffers zijn helden. Hun zware en pijnlijke tocht van herstel die vaak niet voor te stellen is, begint namelijk na het ongeluk. Is er wel een keuze dan? Opgeven is toch geen optie? Misschien niet, maar dat maakt het gevecht tegen pijn niet minder heroïsch.

En wat te denken van al die hulpverleners? Waar ik me al omdraai bij wat bloed, verzorgen zij mensen die ernstig gewond zijn. Op straat na een ongeluk en anderen weer de maanden erna in ziekenhuizen, zoals het brandwondencentrum in Groningen. Met toewijding en doorzettingsvermogen.

Redders, slachtoffers, hulpverleners, het zijn allemaal helden. U zult het met mij eens zijn en deze heldenverering zeker wel vergeven.

Michael Sijbom,
burgemeester gemeente Losser.

 

 

DelenTweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someoneShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrBuffer this page