Brandwondenzorg een Olympische sport

Hoewel de ‘echte’ winter hier nog even op zich laat wachten, ben ik met mijn bobsleeteam sinds mei al weer volop in training. De meeste mensen zullen geen link leggen tussen winter en brandwonden. Toch is die link er wel. Gelukkig gaan de runs bijna altijd goed, maar een enkele keer niet. We crashen dan met zo’n 130 km/u en meer dan 600kg met de bobslee. Het schuren over het ijs veroorzaakt schaafwonden. Door de wrijving ontstaan er als het ware ’brandwonden’. Er is een afspraak met het brandwondencentrum Groningen dat ze ons, als het nodig is, kunnen adviseren op afstand, omdat we vaak ver van huis zijn. Dit type wonden heeft namelijk dezelfde expertise als de zorg voor brandwonden nodig. Enkele van mijn teamleden hebben wel al eens lichte brandwonden opgelopen en daar ook de littekens aan over gehouden. Maar echte directe zorg is gelukkig nog niet nodig geweest.

Dat was ook de reden dat ik direct ja zei toen ik werd gevraag om mee te lopen met de charity run ten bate van de verbandwisselkamer voor kinderen in Brandwondencentrum Groningen. Bij ons zou je nog kunnen zeggen eigen schuld door aan een risicovolle sport te gaan doen, maar dat is niet het geval bij kinderen die brandwonden oplopen. Het overkomt hen en het is zaak om zo snel mogelijk te starten met het behandelen.

Het is een extra stimulans om samen met een aantal teamleden mee te lopen. Om tot Olympische hoogte te komen is samenwerking essentieel waarin ieders aandeel belangrijk is.
Dat geldt ook voor de behandeling van brandwonden, van chirurg, tot schoonmaker, tot fysiotherapeut. Iedereen is even essentieel in het team. Bovendien is het ook topsport bedrijven wat het personeel op het brandwondencentrum doet. Wij staan vaak op het koude ijs bij -30 graden, maar zij staan met twee lagen kleding en muts en mondlap op in meer dan 30 graden te werken. En dat dag in dag uit. Ze nemen telkens de kinderen weer aan de hand en proberen samen met hen vanuit het dal de berg weer op te klimmen. Groot respect voor deze topsporters!

Daarom loop ik dus de 4 Mijl op zondag 12 oktober. Om er voor te zorgen dat het materiaal van dit topteam van topkwaliteit is. De kindvriendelijke verbandwisselkamer verdient ook een medaille, die hopelijk zo snel mogelijk uitgereikt kan worden.

Help ook mee en doneer via de 4mijl.nl of geef aan de collectant.

18e estafette blog is van:
Edwin van Calker, piloot van het Nederlands Bobsleeteam

DelenTweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someoneShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrBuffer this page